تاکی تو را سراغ بگیریم از این و آن

تا کِی تو را سراغ بگیریم از این و آن
عجِّل علی ظهورکَ یا صاحب‌الزمان

ماییم و غفلتی که بلایی عظیم شد 
ما را به خود بیاور و ما را به خود رسان 

اَدرکنی ای حیات من، السّاعه، العَجل
ای کشتی نجات من، الغوث، الاَمان

(راهی اگر به سوی تو دارم نشان بده
ای آرزوی خِیلِ شهیدانِ بی‌نشان) ۲

چون آبشار گریه‌ی طولانی مرا 
بنشان به شانه‌های خود ای کوهِ مهربان

(از منجلابِ من ببرم تا وصال او 
صبحی مرا رها کن از این تیرِ خاک‌دار) ۲

ای وارث اصیل‌ترین داغ از ازل
خون‌گریه‌های تا ابدُالدهر بی‌امان 

ای وارث نواحیِ بی‌انتهای اشک
ای دلشکستگان مدامِ تو، عاشقان 

خون حسین در همه جا منتشر شده‌ست
برگرد و این صحیفه‌ی بِشکوه را بخوان 

تقدیرِ ناگزیرِ زمین را رقم بزن
با خون اصغرش که فشانده بر آسمان 

می‌خواند از خرابه تو را دختری هنوز۲
عَجِّل علی ظهورکَ یا صاحب‌الزمان۲