تازه گلان چمن زینبیم زینبیم

تازه‌گُلان چمن زینبیم  
قُوَتِ جان، میوه‌ی عبداللهیم

هردو فدایی و ولیکن صغیر
خورده ز پستان وفا هردو شیر

حسینا ای که بر من نور عینی
دو اِبن‌ُالزِینَبی را کُن حسینی

دو گل آورده‌ام من همراه خود
کنم فدایی در رهت حسین‌جان