تاریخ ما لبریز از نوره

تاریخ ما لبریز از نوره
قلب حماسه‌های پر شوره
گنجینه‌ای از قله‌های سبز و مغروره

هر برگ این تاریخ هر گوشه‌‌ی این خاک
سرشار استوره
استوره داریم قهرمان داریم
از جنس آیینه با نام و دیرینه
که از گذشته‌های دور تا امروز
تکرار میشن نقل میشن سینه به سینه

ما قهرمانامون خیالی نیست
از روح و از احساس خالی نیست
ملموسن و با مردم این خاک هم‌دردند
چون بین این مردم زندگی کردند

ما نقش‌های قهرمان بازی نکردیم
تو فیلمنامه قهرمان‌سازی نکردیم
واسه همینه که سرافرازیم
واسه همینه جای استوره بتمن نمی‌سازیم

اما شما چی؟ کو قهرمانانون؟
کو قهرمان واقعی تو داستان‌هاتون؟
آره شما که واسه دنیا نسخه می‌پیچید
هرجا که حرف قهرمان باشه شما هیچید

افسانه‌هاتون واسه‌ی ما دیگه لازم نیست
تو کل تاریخ شما که هیچ حتی تو فیلماتون
نقشی شبیه حاج قاسم نیست تو داستان‌های دروغی‌تون

چیزی به اسم جان‌فشانی و رشادت نیست
پایان تلخ قهرمانای شما مرگه شهادت نیست