تا الان طاقت آوردم، یه دنیا غربت آوردم

تا الان طاقت /، یه دنیا غربت آوردم
عموجونم بیا بیرون،از بابا دست خط آوردم

بهم گفته نذاری که، عموتو غربت بگیره
بهم گفته راهش اینه، اذنت رو عمت بگیره

یه حرفای دیگه گفته، نمیگم گِریت بگیره
میرم، به عشق تو اسیرم

میرم، حالا که مثل شیرم
میرم، انتقامِ مادرو بگیرم

 عمو حسین وای وای 
***

یا این اشکای رَوونم، به سوی میدون رَوونم
جلو لشکر حسن میگم، اِن تَنکُرونی میخونم

تا من‌هستم‌از سر تو،یه مو حتی کم‌نمیشه
تا من‌هستم‌خیالت‌تخت،دلت‌غرق‌غم نمیشه

میرم اما همه دیدن، زره اندازم نمیشه
میرم، فدایی سرت شم

میرم، پیش‌مرگ خواهرت شم
میرم، هم‌قدّ علی اکبرت شم

 عمو حسین وای وای 
***

زره واسه پیکرت نیست،کلاه اندازه‌سرت نیست
عموجونم میری میدون،دل‌تودل مادرت نیست

چه ترسیده آخه دیده،چه تیراندازایی دارن
چقد تیر و چقد نیزه،دیده چه سنگهایی دارن

چه‌اسبایی چه‌نعلایی،دیده چه‌رسمایی دارن
ترسش، اینه سرت جدا شه

جسمت، روی زمین رها شه
زیرِ، دست و پاشون پیکرت بپاشه

 عمو حسین وای وای 
***