بهارمن بیا تاکه بهار آید به جان من

(بهار من بیا تا که، بهار آید به جان من) ۲
وگر نه بی تو این نوروز هم باشد خزان من

بیا که با تو مهر و ماه را دارم به دستانم
و بی تو یک‌ ستاره هم ندارد آسمان من

گرفته ظلم سرتاپای دنیا را، نمی آیی
عدالت را بگستر در جهان، ای بیکران من 

به اشک کودکان بی‌پناه و خسته‌ی غزه
زمان را کن به تسخیر خود، ای صاحب زمان من

بیا و شیعه را دلشاد کن با خنده‌های خود
بیا ای شاه کعبه‌، ای امام جمکران من
 
همین که یاد تو کردم، به روز اول سالم
بهاری شد جهان و زندگی و جسم و جان من
****
همه موسم تفرج، به چمن روند و صحرا
تو قدم به چشم من نِه، بنشین کنار جویی

شکند اگر دل من، به فدای چشم مستت
سر خُومِ مِی سلامت، شِ.کند اگر سبویی