به گوش آید ز حلق عشقُ فریاد

به گوش آید ز حلق عشقُ فریاد
یتیم مجتبی از اسب افتاد
***
یتیمی آه جان‌سوزش بلند است
دل عالم برایش دردمند است
***
هر آن سینه که بغض مجتبی داشت
در این سینه به خنجر زخمُ بگذاشت
***
غبار غم به اندامش نشسته 
گمانم استخوان‌هایش شکسته