به پیش پدر مانده بال وپرم

به پیشِ پدر مانده بال و پَرَت
به نِیزه اگر رفته اصغر سرت
چرا رو تو می‌گیری از مادرت؟ 

تو رو نِیزه و من اَسیرِ طناب 
نمی‌آیی یک شب به خوابِ رباب
نذار گریه‌ی مادرو بی‌جواب

علی‌اصغرم، اِی علی‌اصغرم... 

روی نِیزه می‌خندی اِی خوشگلم
شده خنده‌ی قاتلت، قاتلم
چه داغی گذاشتی علی رو دلم

اگر غُنچه بود‌ی شکوفا شدی
به شش‌ماهگی مَردِ بابا شدی
روی نِیزه هم‌قَدِّ سَقّا شدی

علی‌اصغرم، اِی علی‌اصغرم...