به هوش بودم از اول که دل به کس نسپارم
مهرداد ملکیپسندیدن6
بازدید700+
به هوش بودم از اول که دل به کس نسپارم شمایل تو بدیدم نه عقل ماند و نه هوشم حسین مولا مولا مولا اباعبدالله در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشم بدان امید دهم جان که خاک کوی تو باشم عقل از سر من پریده و دیوونگی جا گرفته حرف اگه داری با خدا بزن عقلمو خدا گرفته دیدنت رو قلبم تمنا داره نگاهت اعجاز مسیحا داره بمیرم واست دوباره احیا می‌شم ای دستگیر مردم بی‌دست و پا حسین ای مهربان‌تر از پدر و مادرم حسین ای اولین پناه ای آخرین امید ای صاحب حرم شیرین‌تر از بغل مادر حرم حسین بره بالاتر علم حسین اگه بسته است همه درها در حسینیه به روی ما بازه به ما حاکم حرم رفتیم به جز هوای کربلا نمی‌خوام