به هوش بودم از اول که دل به کس نسپارم

به هوش بودم از اول که دل به کس نسپارم
شمایل تو بدیدم نه عقل مانْد و نه هوشم

گذار تو به کلیسا اگر فتد روزی
به دین خویش کِشی راهبانِ ترسا را

جز نوکری به درگه مِیخانه‌ی شما
کاری بلد نبودم و یادم نداده‌اند

می‌خواستم که سر‌ به سر کویتان دهم
دیدم سرآمدان سر خود هدیه داده‌اند