به نامِ نامیِ خدای قاسم

به نامِ نامیِ خدای قاسم
صفا وجود نوکرای قاسم
تموم نوکراش باصفان چون
غرق شدند، غرق صفای قاسم

تازه‌داماد حرم‌، سرم فدای تو بشه
اگه حضرت عسل بهت می‌گم‌ مگه چشه؟!
(واسه کشتن من و رفیقای سینه‌زنم
بین چشم و تیغ ابروهای تو کِش‌مَکِشه) ۲

سپرش کفنه، قهرمان منه
به دل لشکر کفر یه‌تنه می‌زنه
ابد و ازله، ربّ هر جَدَله
جای هر قدمش‌ شیشه‌ی عسله

حضرت عسله، حضرت عسله
چو دانه‌ی انگور شیشه در بغله