به نام آنکه به ما داد درس ایمان

به نام آنکه به ما داد، درس ایمان را
همان که زندگی‌اش زنده کرد انسان را

همان که بر همگان درس عاشقی آموخت
ز دست لیلی و مجنون گرفت میدان را

به نام نامی آن بانویی که با زحمت
نشاند بر لب عالم دم حسین جان را

اگر نبود، نبودیم نوکران حسین
میان سفره‌ی ما او گذاشت این نان را

همان کسی که همیشه حکایت صبرش
صبور کرد دل مادر شهیدان را

به نام آن زن مرد آفرین کرب‌وبلا 
همان که از دل ما برد ترس طوفان را

کجاست دشمن شیعه حریف می‌طلبم
مرید حضرت زینب عقیلةُ العربم
****
در برت تقدیم جان می‌خواستم اما نشد
چون کبوتر آشیان می‌خواستم اما نشد

تا کنم گریه به یک زخم از سراپا زخم تو
روضه‌ای فوق زمان می‌خواستم اما نشد

زخم و خاک و آفتاب و خیمه‌ی غارت شده
من برایت سایبان می‌خواستم اما نشد

تا بجای تو لگدکوب سواران می‌شدم
من هزاران جان می‌خواستم اما نشد

دور تا از محمل زینب کند نامحرمان
غرش یک پهلوان می‌خواستم اما نشد

تا که شاید لحظه‌ای آخر به پایت دق کنم
مهلتی از ساربان می‌خواستم اما نشد