به محضرت عرض سلام می‌کنم

به محضرت عرض سلام می‌کنم
به ساحت تو احترام می‌کنم

مُحرِم خیمه محرم می‌شم و 
وجودم و بیت‌الحرام می‌کنم

حرومِ هر چی که بزاره جز تو
یکی دیگه صاحبِ قلب من شه

حرومِ نونی که بخواد به غیر از 
سفره‌ی تو واردِ این بدن شه

حرومِ راهی که بخواد مسیرش
ختمِ به میقاتِ شما نباشه

حرومِ عیب و عارِ نَنگِ روزی
که دستم از دامنِ تو جداشه

از همین امشب از شب اول
جایی نمیرم و تا آخرش همین جام

همیشه گفتم همه بدونن
کی بودم و کی هستم و کی بوده آقام

نَذرِ حسینه تمومِ عمرم
خصوصا این ده شب و ده روزِ نفس‌هام

یااباعبدالله(۴)

به محضرت عرض نیاز می‌کنم
نازمو می‌خری و ناز می‌کنم

وقتی تو آغوشتو باز می‌کنی
سفره‌ی درد و دل باز می‌کنم

الهی قربونت برم که یک سال
چشم انتظارِ دیدنم نشستی

با این‌که دیدی خیلی رو سیاهم
ولی درِ روضه‌ رو روم نبستی

به برکتِ محرمت حسین جان
رنگِ سیاهم آبرو گرفته

از بویِ اسپندی که دربِ روضه‌ است
زندگی تازه رنگ و بو گرفته

باز این چه شورش است در خلق عالم است؟
حَیِ علی العَزاء ماهِ محرم است

رسیده باز فصلِ روضه‌ها
محرّمِ شاهِ سَر جدا

مُصِیبَة مَا أَعظَمَهَا 
اَعوذُ بالله مِن الکَرب و بلا

سرهایِ قدسیان بر زانویِ غم است
حَی علی العَزاء ماهِ محرم است

سیاهی‌ها پرچمِ عزا تو کوچه و تو خیابونا
میاد صدایِ امام‌رضا یوم الحسین أقرحَ جفوننا

روضه‌ی اشرفِ اولادِ آدم است
حَیِ علی العَزاء ماهِ محرم است

(تو روضه‌ها بینِ گریه‌ها برا فرج می‌کنیم دعا
ایشالله با ظهورِ آقا قرارمون اربعین کرب‌و‌بلا)۲