به روضه‌هات فکر می‌کنم گریه‌م می‌گیره

به روضه‌هات فکر می‌کنم گریم می‌گیره 
به کربلات فکر می‌کنم گریم می‌گیره 

به خیمه‌هات فکر می‌کنم آتیش می‌گیرم
به بچّه‌هات فکر می‌کنم گریم می‌گیره

تو بهترین بهونه‌ای برای گریه کردنم
یه قطره اشک روضه‌هات حق داره خیلی گردنم 

ای عشق ناگزیرم، گریه‌ی دل‌پذیرم 
چی میشه واست، انقدر گریه کنم بمیرم

(من دوسِت دارم، دوسِت دارم، دوسِت دارم
حسین جان)۳
 
یه قطره از این گریه‌ها حروم نمیشه 
قصّه‌ی ما با غم تو تموم نمیشه 

چی شد که عاشقت شدم خبر ندارم 
بگو چه کردی با دلم آروم نمیشه 

به پرچمت بسته شده دخیلِ التماس من 
غیر غم مقدّست چیزی نمونده واسه من 

راهو به روم نبستی، هر چی بشه تو هستی 
هنوز من نبودم که تو دلم نشستی

(من دوسِت دارم، دوسِت دارم، دوسِت دارم
حسین جان)۵