به خدا داده خدا دل به علی

به‌خدا، داده خدا دل به علی 
شده کعبه متوسل به علی
می‌رسی رو‌به‌رو ایوونِ نجف
می‌بینی قبله رو مایل به علی

اثرِ موندگاره، دستِ پروردگاره
وَ عَلیٌ مَعَ‌ الحَق، شاهدم مُستَجَاره
دنیا صدّیقِ اکبر غیرِ مولا نداره

شیر کردگاره، صاحب ذوالفقاره 
آسمونا توی دست این بزرگواره
قدِ ذوالفقارم خم شده پیش مولا 
هیبتش آهن و به سجده درمیاره
*
همه عالَم به پیمبر، به علی 
می‌شناسن خدا رو بیشتر به علی
شیرِ پاک خورده اگه باشه کسی 
نسبش می‌رسه آخر به علی

هر کسی با خیالش بمیره خوش‌به‌حالش 
هر کجا هم که باشه یه مَلَک روی بالش
می‌ده با امرِ مولا به نجف انتقالش

بالا بلنده، یار دلپسنده
با ذکر فاطمه درِ خیبر رو کَنده
اهل سقیفه تُو فکر دنیان اما 
دستِ مولا به تقسیم رزق و روزی بنده