به خاطر علی

فاطمه توی اسمش غمه
چادرش رُو سر عالمه
می‌گیریم توی روضه دمِ
إشفَعی لی یا فاطمه

واسه‌ی علی تُو همهمه
چادرش سپر محکمه
پس می‌گه علی با ما همه
إشفَعی لی یا فاطمه

کافیه که مادر از جاش پا شه
بال مَلَک فرش زیر پاشه
هر کی عزادار زهرا باشه
دعای خیر حیدر همراه‌شه

امّا این روزا مادر دیگه توی بستره
چشماش خیره به خونِ روی دیوار و دره
می‌خواد واسه دعا دستشو بالا ببره

می‌خواد دستشو بالا ببره نمی‌تونه
حیدر می‌دونه زهرا دیگه نمی‌مونه
هر شب تُو گوش خانومش با گریه می‌خونه

زهرا بیا به خاطر دل علی نرو...