نظرات
0 نظر ثبت شده
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد
به این غبار، نگاهی كه آفتاب شود
[ حاج محمدرضا طاهری ]- 1.3K
- 1
- 0
به این غبار، نگاهی كه آفتاب شود بسوز قلبِ مرا، كز غمت مُذابّ شود دوباره رویِ تو را آسمانِ جمعه ندید كدام جمعه، جمالِ تو ماهتاب شود؟ برای آمدنت، شب به شب دعا كردم اشاره كن به دعایم كه مستجاب شود زمان به خاطرِ ما دیر دیر می گذرد برایِ خاطرِ تو كاش پُر شتاب شود امیدِ گریه، مرا هم صحابه ی خود كن كه آسمانِ نگاهم پر از سحاب شود نباید اشكِ تو بر صورتِ زمین بچكد سرشكِ چشمِ تو بایست كه گلاب شود من آمدم كه سلامِ مرا جواب دهی سلام می كنم و وای اگر جواب شود اگر اجازه دهی روضه خوان شوم امشب كه قلبِ سوخته ات بیشتر كباب شود برایِ كودكِ خود آب خواست امّا حیف همین دلیل بر این شد، حسین(ع) آب شود بگویم از شررِ خنده های حرمله ای كه پاسخِ شرر گریه ی رباب شود و شیر خواره پس از این ز نیزه خواهد دید كه دستِ مادرِ او بسته در طناب شود ********* خونابِ غم به سینه ی مادر نمی رسید این تیرِ غیظ كرده اگر سر نمی رسید دستِ كمی ز نیزه ی ابنِ اَنَس(لعنت ا.. علیه) نداشت بَد می بُرید، كاش كه تا پَر نمی رسید یك قطره هم ز مهریه ی مادرِ حسین(ع) یعنی به كامِ تشنه ی اصغر(ع) نمی رسید؟ خیلی نداشت فاصله تا خیمه ها پدر می رفت هر چه باز به آخر نمی رسید كاری نداشت غیرِ خجالت كشیدنش زیرِ عبا سرش كه به پیكر نمی رسید می مُرد در تحیُّرِ این داغِ دلخراش زینب(س) اگر به دادِ برادر نمی رسید جز خنده هایِ سرخِ لب و چشمِ نیمه باز تسكین بر آتشِ دلِ خواهر نمی رسید نبضِ پدر شمارشِ معكوس می گرفت نه، این گلو به بستنِ معجر نمی رسید تیرِ سه شعبه جایِ همه سهم برده بود چیزی به چشمِ حسرتِ لشكر نمی رسید حقّی نداشت پشتِ حرم جستجو كند ای كاش دستِ نیزه به اصغر(ع) نمی رسید راحت به یك اشاره جدا می شد از بدن این كار پس به منّتِ خنجر نمی رسید قندِ عسل به خنده لبت باز كرده ای در رقصِ باد دلبری آغاز كرده ای با جبرئیلِ نیزه به معراج رفته ای كوچكترین پیمبرم اعجاز كرده ای این روزها برای خودت اكبری شدی مادر مرا چقدر سرافراز كرده ای آغوشِ من برایِ تو بهتر ز نیزه نیست؟ بالا نشسته ای و به من ناز كرده ای آرامش تو بُغضِ مرا سرخ می كند سوز دلم به ناخن غم ساز كرده ای بر دستِ بینِ سلسله ام غصه خورده ای همدردیت هر آینه ابراز كرده ای در بُهت برده ای همگان را كه با سه پر در آسمانِ قافله پرواز كرده ای