بمیرم که اشک چشاتو ندیدن

(بمیرم که اشکِ، چِشاتو ندیدن
تو رو مثل حِیدر، تو کوچه کشیدن)۲

ولی خوب میدونی، درخونتونو
آقا هیچ کِسی با لگد وا نکرد

کِسی ناله‌هایِ زنی رو تو آتیش
پیشِ چشمِ شوهر تماشا نکرده

(میگن دور زهرا، تو کوچه 
یه مشت نانجیب، حلقه بستن)۲

میگن حرمتش رو با ضرب پا شکستن

دلِ بی قرارِ، اسیرِ عذابه 
پریشونِ داغِ، یه بزمِ شرابه

مگه میشه بزمِ، شرابو ببینی
ولی یادِ غم های ارباب نیوفتی

مگه میشه از کامِ خُشکِش بِخونی
ولی یادِ چند قطره‌ی آب نیوفتی

صدای کمک خواستنش رو
 همه توی گودال شنیدن

حسینُ با لب های تشنه، سَر بریدن