بلندمرتبه بود و بلندبالا بود

بلندمرتبه بود و بلندبالا بود
امام‌زاده‌ی آقا، چقدر زیبا بود

کدام واژه تواناست وصف دریا را؟!
که آن‌چه بود به اکبر، شبیهِ دریا بود

پیمبر است؟ نه، آیا امام؟ نه، هر دو
که نیم حیدر و یک نیمه نیز طاها بود

همیشه بَر سرِ دیدار او جدَل می‌شد
برای دیدن رویَش همیشه غوغا بود

علیِ اکبر لیلاست این، که مجنون هم
برای دیدنِ او، در صف تماشا بود

علیِ اکبر زهراست، این که یوسف هم
به عشق نوکری‌اش، خسته از زلیخا بود

برای بُردن نامش، وضو بگیر ای شیخ!
قلم بایست که وصفش، نه حقّ املا بود

برای گفتن حقّ علی ولی الله
بگو کدام مؤذّن، چنین توانا بود؟!

عصای دستِ حسین است این پسر، امّا
شکسته دیدمش آن‌جا که عشق، تنها بود

*****

اگر خسته‌جانی بگو: یا علی
اگر ناتوانی بگو: یا علی
به بالای دستِ علی، دست نیست
تو که زیردستی بگو: یا علی

نه فقط خلیل تبر به کف
به مصاف بت‌کده یا علی
نه فقط کلیمِ عصا به دست
میان شعبده یا علی

به رکوع آیه‌ی «اِنَّما»
به وفای سوره‌ی «هل اتی»
به حدیث قدسی لافتی
که خدا صدا زده یا علی

نه کسی شبیه تو تا ابد
که  یَکُن لکَ کُفُواً احد
نه کسی شبیهِ تو از ازل
به جهان نیامده یا علی

به شهادت أرِنی قسَم
به «فَمَن یَمُت یَرَنی» قسَم
که ز هر طرف به تو می‌رسم
به یکی مشاهده یا علی

چه مباهله است و غدیر خُم
و نساءَنا و نساءَکم
که تمامِ فاطمه یک‌صدا
همه یا علی شده، یا علی

تو همان که فاتح خیبری
تو همان که ساقیِ کوثری
که بدونِ این همه دلبری
دو جهان چه فایده؟ یا علی

به سرِ عدالت مرتضی
همه اولیاء، همه انبیاء
لِتُراب مَقدَمهِ الفداء
تو بشارتش بِده یا علی

ضربان مِیکده یا حسین
سکوت مِیکده یا حسن
صلوات مِیکده یا محمّد و 
ذکر مِیکده یا علی