بلند آوازه‌ی عالم علی عالی اعلی

بلند آوازه‌ی عالم علی عالی اعلی
تو آن بالا ترینی که شده مبهوت تو طوبی

خدا در وصف تو سروده این چنین آقا
علی حق و علی حیب علی والاتر از والا

برای ما همین یک نکته از تو منجلی باشد
که تا بعد از قیامت هم فقط حق با علی باشد

اگر جبریل در پیش قدومت سر خم آورده
هزاران بار در منطق به پای تو کم آورده 

برای مدح تو خودِ زهرا دم آورده
شکسته بغض انگاری که شاه زمزم آورده

تو آن شاهی که در عالم ندارد هیچ مصداقی
دلیل سرکشیدن حدیث بزم عشّاقی

همین اندازه می‌دانم امام المتقین هستی
مسیحایی، معمایی، مراد العارفین هستی

ز هرچه هست در خلقت از آن بالاترین هستی
عجب تفسیر زیبایی امیر المومنینی هستی

تو قبل از خلقت آدم از این عالم گذر کردی
به خاکش پا نهادی و به بنیانش نظر کردی

همیشه سرکشیدم از میت پیمانه پیمانه
نمی‌دانم نجف داری تو آقا یا که میخانه

به انگور ضریحت هرکه لب تر کرد دیوانه
ز بس که مست شد برگشت تا ایوان تو سلانه سلانه

پیمبر وقت معراجش تو را دیده در آن بالا
بلند آوازه‌ی عالم علی عالی اعلی

جگر داری تو شد در معرکه باعث حیرت
ز خشم تو فراری شد ز میدان خصم بد سیرت

خدا در عرش زد فریاد ای جانم به این هیبت
بقیه پشت میدان و تو در میدان بنازم بر تو با غیرت

تمام دشت از خشم نگاهت معدن سر بود
چنان کردی که لشکر گفت این طوفان محشر بود

قلم بر صفحه می‌چرخد به نامت ساقی کوثر
نخوردم غبطه هرگز جز به حال نوکرت قنبر

که وقف تو نموده خویش را یک عمر سر تا سر
چه بختی و چه اقبالی غلام حضرت حیدر

نوشتم کور بادا چشم هرکس با تو بد باشد
که اسم رمز اولادت فقط حیدر مدد باشد