بر مجلس ما صفا بده زهرا جان

بر مجلس ما صفا بده زهرا جان 
بر دیده‌ی ما ضیا بده زهرا جان 
بر دور سرِ حسین بگردان چیزی 
آن را صدقه به ما بده زهرا جان

عقل بشر از درک تو مات است، حسین 
نام تو کلیدِ مشکلات است، حسین
در شأن تو این بس که رسول اکرم 
فرمود سفینة النجاة است، حسین

شیرازه‌ی دفترِ حیات است، حسین 
محبوب قلوب کائنات است، حسین
از قصه‌ی فُطرس مَلک شد معلوم 
کوتاه‌ترین راهِ نجات است، حسین

محبوب تمامِ کائنات است، حسین 
مصباح هُدی، فُلک نجات است، حسین
دین نبوی زنده شد از کشتن او 
احیاگر ذکر صلوات است، حسین 

مژده ای ناب‌تر از ناب به دنیا دادند
خبر از آمدن لیلیِ دل‌ها دادند 
چه مبارک سَحری گشت و چه فرخنده شبی 
رحمت واسعه را هدیه به زهرا دادند 

حسنِ دوم این خانه به دنیا آمد 
شُکر حق باز ولیعهد به دنیا دادند

باز زهرا و علی معجزه کردند امروز 
بین گهواره عجب معرکه‌ای جا دادند 

او همان است که پای عَلمش روز ازل 
آن همه معجزه را یاد مسیحا دادند

این چه عشقیست که آرامش عالَم را بُرد 
این چه شوریست خدا بر دل شیدا دادند 

عالَم پیر نخور غم که جوانی آمد
ساقیا باده بده عشق جهانی آمد 

ای دل و دلبر و دلدار سلام آقا جان
حضرت سیّد و سالار سلام آقا جان

بوی سیب حرم کرب‌و‌بلا می‌آید 
تا صدا می‌زنم هر بار سلام آقا جان 

دین و دل همه را روی تو نه، نام تو بُرد 
یوسف حیدر کرّار سلام آقا جان 

ای وفادارترین عشق، اباعبدالله 
بهترین مونس و غمخوار سلام آقا جان

ناامید آمدم اما تو امیدم دادی 
آی مهتابِ شب تار سلام آقا جان 

ای رفیق غم و شادی و منِ بیچاره 
بهترین مَحرم اسرار سلام آقا جان

کَرمت سنگِ صبور دل ما نوکرهاست 
لطف تو بیشتر از لطف پدر مادرهاست 

آتش عشق تو از عالَم ذَر روشن بود 
دست هر کس که کسی بود برین دامن بود 

نه زمین نه لوح و نه قلم بود ولی 
نام زیبای تو در عرش طنین‌افکن بود 

چشم واکردی و دادند به فُطرس پَروبال 
اولین کار تو تقدیر عوض کردن بود 

روز محشر چه جوابی به اباالفضل دهد؟
آن که با گریه‌کنِ مجلس تو دشمن بود 

وقت مردن مدد از حضرت زهرا گیرد 
دست آن بنده که مشهور به سینه‌زن بود 

جاودانه‌ست کسی که شده مستِ جامت 
مُرده آن است که یکبار نبرده نامت

تو شدی شاه و چه خوب است که رعیت هستیم
در کَرم‌خانه تو صاحب عزّت هستیم 

از خدا ما چه بخواهیم از این بالاتر؟
سالیانیست که جاروکشِ هیئت هستیم 

خوب و بد بودن ما را ربط ندارد به کسی 
هر چه هستیم سر سفره‌ی حضرت هستیم 

روی ما هیچ دری بسته نگردد هرگز 
تا که پشت دَرِ این بیت کرامت هستیم 

کوله‌بارِ گُنه از شانه‌ی ما بردارند 
در همان ثانیه که زیرِ علامت هستیم 

رحمت حضرت حق باد بر این چشمه‌ی نور 
ما کجا ای همه خیر، این همه عشق، این همه شور 

هر نفس اهلِ مناجات صدایت کردند 
عرشیان سجده به ایوان طلایت کردند 

هر کجا تا که شنیدند بهشت، عشّاقت 
هوس علقمه و کربُبلایت کردند 

به خدا ظرفیت معجزه کردن دارند 
آن جماعت که جوانی به فدایت کردند 

سال‌ها پیش‌تر از آمدنت روی زمین 
تک‌تکِ انبیاء گریه برایت کردند 

حسین آقام آقام آقام آقام...