برسانند اگر تربت دلداران را

برسانند اگر تربت دلداران را
در می‌آرند زِ هر دلهره بیماران را

همه سرمایه‌ی یک اهل کرامت کرم است
احتیاجی به دِرَم نیست‌، کرم‌داران را

در بهشتِ تو چرا حرف جهنم بزنیم
قلم عفو بگیرد گنه‌کاران را

سر که گرم است پیِ کار تو دل هم گرم است
باز دلگرم تو کردند سر یاران را

حسین، حسین... 

کورتر کن گره‌ام را، نکند باز کنی
وا مکن از سر خود جمع گرفتاران را

گریه تا هست حرام است نماز باران
چه خیالی است بگیرند اگر باران را

رب‌الارباب شد الله صفاتی که رسید
شد حسین ابن علی جلوه‌ی ذاتی که رسید

ظاهرش کرب‌و‌بلا، باطنش عرش الرّحمان
اذن معراج شد آن برگ براتی که رسید

کرمت دست نینداخت مرا دست گرفت
طیب‌الله به کشتی نجاتی که رسید

بیشتر از همه تو گردن ما حق داری
به دلیل همه‌ی این برکاتی که رسید

لبم از مهریه‌ی فاطمه سیراب نشد
تشنه‌تر کرد مرا آب فراتی که رسید

دل ما خرج که شد قیمت آن بالا رفت
سنگ در کنج حرم‌، قیمت زر می‌گیرد

بهترین سود همین است که در چشم تَر است
به تو دل می‌دهد و چند گهر می‌گیرد

چقَدَر زود درِ خانه‌ی تو ریخته‌اند
وقت خیرات‌، گدا زود خبر می‌گیرد

بین فرزند و غلامت نگذاری فرقی
کرم تو همه را مدّ‌نظر می‌گیرد