بُرده ندیده دل زِ ما صورت دلربای تو

بُرده ندیده دل زِ ما صورت دلربای تو
جلوه‌گر از نقاب هم روی خدانمای تو

مُصلِح کل عالمی، مُنجیِ نسل آدمی
دست خداست سیّدی، دست گره‌گشای تو

جان همه فدای تو، فدای خاکِ پایِ تو
 
پیش‌تر از ولادتم مِهر تو بوده عادتم
تو بودی آشنای من، من شدم آشنای تو

همدم سینه‌خستگان، یاور دل‌شکستگان
ای همه جا کنار من بگو کجاست جای تو

تو کعبه‌‌ای تو زمزمی، ذکر بگو مگر دَمی
رسد به گوش عالَمی، زمزمه‌ی دعای تو

چه می‌شود که دل بَرَد، دیده‌ی تو زِ دست ما
چه می‌شود که گل کُند بوسه‌ی ما به پای تو

خوش آن دَمی که بنگرد شهیدِ دشتِ کربلا
پرچمِ سرخِ خویش را بر سرِ شانه‌های تو