بردم نام تورا تا ببری نام مرا

برده‌ام نام تو را، تا ببری نام مرا
پُرکن از جام لب خویش، همه جام مرا

خاک هم گاه گداری، بدهد طعم عسل
بوسه از خاک رهت، کرده عوض کام مرا

خاطرم نیست چه شد بر تو گرفتار شدم
پهن کردی سر گیسوی خودت دام مرا

اگر این سر به سر راه تو افتد زیباست