برای آن‌که سرود صبا حسین شود

برای آن‌که سرود صبا حسین شود
برای آن‌که چراغ هدی حسین شود
حسن به صلح رضا داد و انقلاب نکرد
برای آن‌که شه کربلا حسین شود

اگر‌چه نام حسین است اسم اعظم، لیک
خود حسین، حسن گفت، تا حسین شود

حسن به آتش داغ حسین روح دمید
که شاحسین پُر از بانگ یاحسین شود

که محتشم بنوسید، علم درست کنند
میان دسته، دم سنج‌ها حسین شود

(حسن، امام حسین است  لیک مایل بود
برای کشتی دین، ناخدا حسین شود) ۲

تو خواستی کمی ز کار عشق سر در آوری
و از نهال قامت خودت ثمر در آوری
امانتی به مادر تو داده بود مجتبی
سپرده است نامه را دم سفر در آوری

همین که از عموی خود گرفتی اذن رزم را
نمانده بود اندکی ز شوق پر در آوری
سر نترس داری پدر بزرگ تو علی‌ست
عجیب نیست از تنت زره اگر در آوری

رجز بخوان و خاندان خویش را به رخ بکش
که کفر این سپاه کفر بیشتر در آوری
نداشت قلعه کربلا و گنه که برای تو
نداشت کار تا ز چارچوب در در آوری