بر خلق چه حاجت بادا، تا شاه کرامت بادا
مهدی اکبریپسندیدن7
بازدید6.6K
بر خلق چه حاجت بادا، تا شاه کرامت بادا ما نوکر این درباریم، سلطان به سلامت بادا مَلکان مقرّب، بزنند بوسه هر روز بکِشند سرمه هر شب، زِ کف پای سلطان به دو صد ناز و در تب من معرکهگردانِ خراباتیِ رندان صفتانِ خودت هستم تو یوسف کنعان و سلیمانِ زمان، جانِ جهانِ خودم هستی مسلمانِ خودت هستم، تو سلطانِ خودم هستی سر خوانِ خودت هستم، تو سلطان خودم هستی امام رضا، امام رضا، امام رضا، امام رضا... **** ای فُلک و فَلک در پایت، سر دَم همه دَم بنهادم ذرّات جهان میگویند، سلطان به سلامت بادا مَه دُرّی کشانی تویی مقصود از کعبه که درون ایرانی چقدَر میآید به، تو مقامِ سلطانی من تازه مسلمانِ دو چشمانِ سیاه و خم مژگانِ کمانِ خودت هستم تو طلعت رخشان جنان و شَه شیرین لحدان و همهی نام و نشانِ خودم هستی مسلمان خودت هستم، تو سلطان خودم هستی به فرمان خودت هستم، تو سلطان خودم هستی به قربان خودت هستم، تو سلطان خودم هستی امام رضا، امام رضا، امام رضا، امام رضا...