باید حسین دم بزند از فضائلت
امیر برومندپسندیدن5
بازدید1.8K
باید حسین دم بزند از فضائلت وقتی حسینی است تمام خصائلت تعبیرهای ما همه محدود و نارساست در شرح بی گرانی اوصاف کاملت بی شک در آن به غیر جمال حسین نیست آیینه ای اگر بگذاری در مقابلت ای کاشف الکرب عزیزان فاطمه غم می بری ز قلب همه با شمائلت در آستانه ی تو گدايی بهانه است دلتنگ ديدن تو شده باز سائلت بی شک خدا سرشته تو را از گِل حسين سقای با فضيلت و دريا دل حسين تو آمدی و روشنی روز و شب شدی از جنس نور بودی و زهرانسب شدی در قامتت اگر چه قيامت ظهور داشت الگوی بندگی و وفا و ادب شدی هم چشم های روشنت آئينهی رجاست هم صاحب جلال و شکوه و غضب شدی بايد که ذوالفقار، حمايل کنی فقط وقتی که تو به شير خدا منتسب شدی در هيبت و رشادت و جنگاوری و رزم تو اسوهی زهير و حبيب و وَهب شدی در دست تو تلاطم شمشير ديدنیست فرزند لافتی و شير عرب شدی فرمانده ی سپاهی و آب آور حسين ای نافذ البصيره ترين ياور حسين فردوس دل هميشه اسير خيال توست حتی نگاه آينه محو جمال توست تو ساقی کرامت و لطف و اجابتی اين آب نيست، زمزمههای زلال توست باب الحوائجی و اجابت به دست تو تنها بخواه، عالم هستی مجال توست عباس که دستان خدایی دارد به به، که چه ایوان طلایی دارد ایوان نجف زیارتش آمد و گفت: ایوان شما عجب صفایی دارد