باید از فقدان گل خونجوش بود
حنیف طاهریپسندیدن0
بازدید0
باید از فقدان گل خونجوش بود در فراق یاس مشکیپوش بود یاس بوی مهربانی میدهد عطر دوران جوانی میدهد یاس یادآور پروانهها یاس سقف عنبران خانهها یاس در هر جا نوید آشتیست یاس دامان سپید آشتیست در شبان ما که شد خورشید، یاس بر لبان ما که میخندید، یاس یاس یک شب را گل ایوان ماست یاس تنها یک سحر مهمان ماست یاس مثل عطر پاک نیت است یاس استشمام معصومیت است یاس را آیینهها رو کردهاند یاس را پیغمبران بو کردهاند یاس بوی حوض کوثر میدهد عطر اخلاق پیمبر میدهد حضرت زهرا دلش از یاس بود دانههای اشکش از الماس بود تا که عطر یاس زهرا زیر ماه میچکانید اشک حیدر را به راه عشق محزون علی یاس است و بس چشم او یک چشمه الماس است و بس اشک میریزد علی مانند رود بر تن زهرا گل یاس کبود گریه کن ای دل که مقصد مشکل است این جدایی از پیمبر مشکل است گریه کن زیرا که دخت آفتاب بیخبر باید بخوابد در تراب این دل یاس است و روح یاسمن این امانت را امین باش ای زمین گریه کن زیرا که گلها دیدهاند یاسهای مهربان کوچیدهاند یا زهرا