باولایت تورا به دوش گذاشتم

بار ولایت تو را به دوش دل گذاشتم
کوه معاصیم فتاد از سر شانه یا علی

ای ز دو دیده‌ام روان خون سر شکسته‌ات
ای ز دلم گل غمت زده جوانه یا علی

تو کز عطوفت دلت شیر دهی به قاتلت
دست تهی کجا مرا کنی روانه یا علی

تو قهرمان خیبری چرا کنار بستری
هُما چگونه سر کند در آشیانه یا علی

ای پدر یتیم‌ها، دو چشم خود ز هم گشا
طفل یتیمت آمده بر در خانه یا علی

فدای دیده‌ی ترت چه شد که مثل همسرت
شد بدن مطّهرت دفن، شبانه یا علی

قسم به خون پاک تو، به قلب چاک چاک تو
که کشته بارها تو را تیغ زمانه یا علی

مرگ تو بود آن زمان که بین خانه دشمنان
زدند همسر تو را به تازیانه یا علی