بانوی غزل حضرت قصیده

بانوی غزل، حضرت قصیده
دنیا مثل تو تاکنون ندیده 
تاریخ کوفه رو به آتیش کشیده
(رنگ دشمنش از چهره پریده) (۲)


با وقارش پیمبری کرده
مثل حیدر تو احد چه محشری کرده
 پی نبرده دشمن از افکارش 
(هیچ کسی نمی‌دونه شیر زنه یا مردِ) (۲)


فخرالمُخدرات یا زینب... 


زن نگو زینب مردِ مردانه
اسکتو گفته ذوالفقارانه
تیغ بُرانِ خطبه‌های او
کابوس خوابه ابن مرجانه


یا زینب عقیله العرب... 


سلسله‌ جِبال کوه استوارِ
حشمت علی معنای رواره
هیچ‌کس جَنَم زینب رو نداره
(لحن خطبه‌هاش مثل ذوالفقارِ) (۲)


با کلامش چنان رجز خونده 
با نگاه نافذش دشمنو ترسونده
با تو مبهوت‌اند همه از این هیبت
با دو دست بسته کل شام رو لرزونده  


آتش‌افروزِ قدرت تامِ 


فاتح کوفه فاتح شامِ
زین أب یعنی زینت بابا
مثل باباشه سیفُ الاسلامِ