یافت ادب از ادبت آبرو
حاج محمدرضا بذریپسندیدن1
بازدید1.6K
یافت ادب از ادبت آبرو عشق بَرَد نام تو را با وضو آقا رسید چون به علقمه پای تو گشت عیان چهرهی مولای تو چو دید چشمت رُخ ارباب را نهیبِ آتشین زدی آب را که ای سفید چهرهی روسیاه کِی کنم از نوشِ تو عِیشم تباه؟ من زِ مِی حسین باده نوشم به آب آبرو نمیفروشم زِ جرعهای روز مرا شب نکن مرا خِجِل زِ روی زینب نکن ای مَشک اگر چه عرصه تنگ است بیآب رَوَم به خیمه ننگ است