باز هم فصل بهار گریه و آهم رسید

باز هم فصل بهار گریه و آهم رسید
شُکر می‌گویم دوباره ماه دلخواهم رسید

السلام ای بهترین ماه ای محرم
السلام، السلام ای بهترین ارباب عالم

از تو ممنونم که از غم راحتم کردی، حسین
با تمام روسیاهی دعوتم کردی، حسین

سائلی بودم که غرق نعمتم کردی، حسین
تو مرا از کودکی تربیتم کردی، حسین

پس مدیون تو سر تا پا وجودم یا حسین
بی‌نگاهت صد کفن پوسانده بودم یا حسین

قطره بودم، بوسه بر دریا زدم، دریا شدم
خار بودم، همجوار گل شدم، زیبا شدم

مرده بودم، آمدم در روضه‌ات احیا شدم
لال بودم تا صدا کردم تو را گویا شدم

گفته‌ام با دردمندان روضه‌ات دارالشفاست
گریه بر داغ تو بر هر درد بی‌درمان دواست

نور روی مومنین گریه است، گریه بر حسین
چشم عاشق را نگین گریه است، گریه بر حسین

مرهم قلب حزین گریه است، گریه بر حسین
هر چه داریم از همین گریه است، گریه بر حسین

واجب عینی است گریه قابل تبدیل نیست
کعبه هم تعطیل باشد روضه‌اش تعطیل نیست

پیرهن مشکی به تن کردن عبادت کردن است
یا حسین ما همان قرآن تلاوت کردن است

این عزاداری ما عرض ارادت کردن است
بوسه بر پرچم زدن عین زیارت کردن است

گرچه دور افتاده‌ایم از کربلا هیئت که هست
دست ما کوتاه مانده از حرم، تربت که هست

گریه بر شاه شهیدان یادگار فاطمه است
هر کسی گریان عاشوراست، یار فاطمه است

قطره قطره اشک مادر اختیار فاطمه است
روضه خواندن کار ما نیست، کار فاطمه است

سوختی در آنش صحرا بُنَیَ
سوختم رفت غارت آن لباسی که برایت دوختم

کاش زیر دست و پا هرگز نمی‌دیدم تو را
زیر سُمّ اسب‌ها هرگز نمی‌دیدم تو را

زخمیِ ضرب عصا
سر بریده از قفا

کاش در گودال خون، عطشان نبودی لااقل
پیش چشم این و آن عریان نبودی لااقل

ما برای حسین می‌میریم
مرد حرفش دو تا نمی‌شود