بار غم تو رو شونه می‌گیرم

بارِ غمتو رو شونه می‌گیرم
دور از تو همش بهونه می‌گیرم
حتی تو بهشتم که برم بازم 
از کرب و بلا نشونه می گیرم

واسه دل سرمنزله کربلا 
من نمازم کامله کربلا
شد سرشتم از گِل کربلا 
عاشقیه حاصل کربلا

از تو اشاره، از من سر آوردن
واسم بهشته هرجا اسمت رو بردن
از تو دلبری از من دل سپردن
فتوا بدی می‌میرم مثل آب خوردن

یا اباعبدالله...

*****
چی می‌شه منم مث حبیبت شم
مرهمی روی دل غریبت شم
یا بیام شب جمعه حرم اون‌جا
قربونِ نگاهِ دل‌فریبت شم

عالمی در حیرت کربلا 
ما رو کشته حسرت کربلا
لطفِ تو بی‌منته کربلا
بهترین هم‌صحبته کربلا

خیرِ کثیرم، ای نور مسیرم
صیادی و تو دام عشقت اسیرم
نعمَ الامیری، عبدِ سر به زیرم
سَمعاً و طاعتاً من فرمان‌پذیرم

یا اباعبدالله...