باد بخوره به پرچمت، نور نره از سیاهیات

باد بخوره به پرچمت، نور نره از سیاهیات
روحمو تازه می‌کنی، پام برسه به کربلات

وقتی که دورم از تو، آرامشی ندارم
وقتی ضریح تو نیست، من سر کجا بذارم؟

مَردم به خاطر تو تحویلمون می‌گیرن
از عشقت عاقلا هم حال جنون می‌گیرن

عاشق بوی سیب و عطر سحریت شدم
ساکن ایوون طلای پدریت شدم
زحمتو کم کردم و رفتم پی زندگیم
دورمو خالی کردم و دور و بریت شدم

یا اباعبدالله...

خیر برسه به نوکرات، کم نشه از مقام تو
بعدِ یه عمری نوکری، تازه می‌شیم غلام تو

تا آخرین نفس‌هام من زیر دِینتونم
روضه برات می‌گیرم تا وقتی که بتونم

ما پای کارِت هستیم آقا غمت نباشه
تو جنّتم نمی‌ریم تا پرچمت نباشه

شورِ تو روضه‌تو رقیّه می‌ده من کی‌ام
خاکِ تو وقتی باشه پس منم خاکی‌ام
هر کسی تو دنیا می‌گرده پی منصبی
از توی منصبای دنیا من حسین‌چی‌ام

حسین...