با شهادت مأنوسه ملّتی که مبعوثه

با شهادت مأنوسه، ملّتی که مبعوثه
توو هجوم دلتنگی، دست آقا رو می‌بوسه

مثل جدّش، تشنه‌لب به آسمون رفت
روز عاشورای ماه رمضون رفت

این داغ عظیمو دیدیم امّا
یک‌لحظه هم از پا ننشستیم
اسمش تا ابد ادامه داره
هستیم بر اون عهد که بستیم

شور این بعثت جان‌فزا شدی
مهمون علی‌مرتضی شدی
هم‌جوار حضرت رضا شدی؛ رهبرم 

با جمال نورانی، با کمال طوفانی
افتخار جاوید کلّ تاریخ ایرانی

یه جهان به مکتبت پناه آورده
خیلیارو خون تو به راه آورده

من قول میدم تا دم آخر
سرباز علمدار تو باشم
محتاج دعای توام آقا
تا لایق دیدار تو باشم

گرچه از غم تو خون‌جگر شدیم
داغ‌دار رفتن پدر شدیم
با سلاله‌ی تو هم‌سفر شدیم؛ رهبرم