این مژده‌ی جان بخش ز سرمد آمد

این مژده‌ی جانبخش ز سرمد آمد
میلادِ یگانه‌بنتِ احمد آمد

ای شیعه، تو را دهم بشارت امشب
یک‌دانه گلِ باغِ محمد آمد

*این جشن و سرورِ سرمدی ما را بس
از فاطمه یک خوش‌آمدی ما را بس

لبخند بر لبِ مهدیِ زهرا باشد
عطری ز گلِ محمدی ما را بس*

* * * *
یک چله انتظار به پایان رسیده است
پایانِ شامِ تیره‌ی جلال رسیده است

اسفند را به مجمرِ خورشید دود کن
عطرِ نسیمِ صبحِ بهاران رسیده است

اینک بهار و فصلِ «فصلِ لِرَبِّک» است
شأنِ نزولِ کوثرِ قرآن رسیده است

زهراست زهره‌ای که به یُمنِ ظهورِ او
شب‌های بی‌ستاره به پایان رسیده است

نوری که آسمان و زمین را فرا گرفت
رویی که با لطافتِ باران رسیده است

ریحانه‌ای که رایحه‌ی روح‌پرورش
تا ماورای روضه‌ی رضوان رسیده است

برخیز ای خدیجه که صبرت نتیجه داد
از آسمان برای تو مهمان رسیده است

کلثوم، ساره، آسیه، مریم، خوش آمدید
جان پیشکش کنید که جانان رسیده است

ای عرشیان به ساقیِ کوثر خبر دهید
خیرِ کثیرِ ختمِ رسولان رسیده است

حُسنِ عروسِ حضرتِ قرآن به لطفِ اوست
دریای نور، لؤلؤ و مرجان رسیده است

انسیه‌ای که سوره‌ی انسان به شأنِ اوست
حوریه‌ای به صورتِ انسان رسیده است

از کوثرِ کرامتِ بی‌انتهای اوست
فیضی اگر به عالمِ امکان رسیده است

یک چشمه از تموّجِ خیرِ کثیرِ اوست
دریای حکمتی که به لقمان رسیده است

هفتاد رشته نورِ حق از طورِ چادرش
بر پیروانِ موسیِ عمران رسیده است

در سایه‌ی تعالیِ نورِ دعای او
سلمان به اوجِ رتبه‌ی ایمان رسیده است

معصومه‌ای که در اثرِ هم‌نشینی‌اش
فضّه به فیضِ صحبتِ قرآن رسیده است

صدیقه‌ای که شاهدِ عهدِ اَلَست بود
ارثِ وفای او به شهیدان رسیده است

مرضیه‌ای که مرز ندارد ولایتش
نورِ رضای او به خراسان رسیده است

دستِ نوازشی به سرِ ذکرِ من بکش
پیشِ تو این یتیمِ پریشان رسیده است