این خانهٔ مولاست کم از عرش برین نیست

این خانهٔ مولاست کم از عرش برین نیست
با فاطمه هرگز ولی‌الله غمین نیست

اصلاً چه غم از اینکه به جز غم به کمین نیست
در شهر اگر هیچ کسی را غم دین نیست
تا فاطمه زنده‌ست علی خانه‌نشین نیست

ای شأن تو در هر دو جهان گشته معما
ای عامل بر امر تولی و تبری

این درد شده قاتل ما حضرت زهرا
در کوچه و مسجد تو زمین خوردی و در ما
جز پینه‌ٔ چون زانوی اشتر به جبین نیست

پیمان‌شکنانی که به صورت همه مردند
در حُرم سلامِ علوی آهن سردند

با آه غمت چند نفر مرد نبردند
انصار هم از خطبهٔ تو شرم نکردند
کردند بهانه که چنان است و چنین نیست

هر گوش سزاوار سلام تو نباشد
هر بی‌سر و پا مست ز جام تو نباشد

می‌خواست کلام تو مرام تو نباشد
غصب فدک این بود که نام تو نباشد
پیداست که دعوا سر یک تکه زمین نیست

بازوی ورم‌کردهٔ تو مأمن مولا
جان از بدنت رفت دم بردن مولا

می‌رفت همان ثانیه جان از تن مولا
کو چادر خاکی‌شده کو دامن مولا
تا کی بزنم چنگ به حبلی که متین نیست

تا عقل پیاده‌ست ولی جهل سوار است
تاریخ بشر زخمی تکرار دوباره‌ست

حب علی و آل علی شاهکار است
جایی که علی هست معاویه چه‌کاره‌ست
قرآن سر نیزه که قرآن مبین نیست

هم حسن تمامش تویی و حسن شروعش
حیدر که تویی فاطمه‌جان اصل و فروغش

در خواندن کوثر چه هویداست خضوعش
ای کاش که خود را برسانم به رکوعش
زیرا که به جز نام تو اش نقش نگین نیست

از روز ازل بر سر من منت زهراست
این شیعه‌شدن وام من از دولت زهراست

لولاک لما آینهٔ عزت زهراست
مقصود خدا از دو جهان خلقت زهراست
المنة لله که این است و جز این نیست