ای یک جهان برادر ای نور هردو دیده

(ای یک جهان برادر، ای نور هر دو دیده) ۲
(چون حال و روز خواهر، چشم فلک ندیده) ۲

بی محمل و عماری، بی آشنا و یاری 
سرگرد هر دیاری، خاتونِ داغ دیده 

من با همین غم، منزل منزل 
(فریاد می‌زنم حسین، من داد می‌زنم حسین) ۲
با این قد خَم محمل به محمل
(فریاد می‌زنم حسین، من داد می‌زنم حسین) ۲

دردانه بانوی دَهر، بی پرده شهره‌ی شهر
تو را چه کرده از قهر، با ناز پروریده
ای لاله‌ی دلِ ما، وی شمع محفل ما 
بر نِی مقابل ما، سر بر فلک کشیده 

پشت سرِ تو، با دختر تو 
(فریاد می‌زنم حسین، من داد می‌زنم حسین) ۲
از کوفه تا شام، در راه اسلام 
(فریاد می‌زنم حسین، من داد می‌زنم حسین) ۲

دست سکینه بر دل، پای رباب در گِل 
افتاده در مقابل، اصغر گلو دریده
(کردند مجلس آرا، ناموس کبریا را) ۲
صاحب دلان خدا را، دل از کفم رمیده 

در پای هر نِی، در مجلس مِی 
(فریاد می‌زنم حسین، من داد می‌زنم حسین) ۲
جانِ برادر، تا روز محشر 
(فریاد می‌زنم حسین، من داد می‌زنم حسین) ۲

(فریاد می‌زنم حسین، من داد می‌زنم حسین)
****
به شب اوّل قبرم نکنم وحشت و ترس 
چون در آن لحظه حسین است که مهمان من است