
ای که مرا، خواندهای، یا حسین میخوانمت، از سویدای دل یا سیدی، تو کجا ما کجا؟ مهر شما، شد هویدای دل یا داعیالله دنیای من یا شفیَالله عقبای من کار دو دنیا در دستان تو من به تو محتاجم، آقای من... آقای من آقای من... یا اباعبدالله یا حسین... پس میزنم، با دل و جان حسین آن را که از، غیر تو میرسد چون دیدهام، صد هزاران دفه از کربلا، خیر تو میرسد مهر قبولیه اشکامی تو سند تسبیح لبهامی تو شیرینه این جمله تکراریشم آقامی آقامی آقامی تو