ای کاش که آب خوردن بعد از تو حروم میشد
مسعود پیرایشپسندیدن2
بازدید100+
ای کاش که آب خوردن بعد از تو حروم میشد ای کاش لب گودال این دنیا تموم میشد چه فایده؟ فرات باشه تو عطشان باشی چه فایده؟ زینب باشه و پریشان باشی چه فایده؟ مادر باشه و تو عریان باشی سوختنت هر دفعه که باد زد لال بشه هر کی سرت داد زد شمر، منو یاد تو افتاد، زد سرم داد زد حسین، حسین ... من صبر کنم تا کِی؟ تا کِی رُو زمین باشی؟ اصلاً تو نمیتونی زخمیتر از این باشی حسین من، هر شبمو شام غریبان کردی حسین من، زینبو راهیِ بیابان کردی حسین من، یه عالَمو پارهگریبان کردی گریه کنم؟ شمر نمیذاره عنان مرکبو سنان داره مقصد ما کوچه و بازاره چه غمباره وای حسین، وای حسین ... * * * * شده دور و برت خالی، شدی تنها که پَرت زخمی، سرت خونی، تنت صدچاکه کی گفته نیزه کم اومد؟ که سنگ انداختند بیابون سنگش کجا بود؟ بیابون خاکه نیومد وسط جنگ، بارون یه صحرا، یه دل تنگ، بارون تنت شد چقدَر سنگبارون همین اشکمو درآورده کسی زخم تو رو نشمرده یه سنگم اگه از دستاشون خطا رفته، به زینب خورده دل و سنگ و آب کردی، ابیعبدالله، ابیعبدالله، ابیعبدالله خونهمو خراب کردی، ابیعبدالله، ابیعبدالله، ابیعبدالله * چقدر دنیا بدی کرده، با خوبا بیشتر دلم میگیره از دنیا، غروبا بیشتر یکی زخم زبون میزد، یکی سرنیزه نمیدونم عذابت داد کدوما بیشتر چقدر زخم زبون میخوردی لگد وقت اذون میخوردی بدون سر تکون میخوردی فقط خدا خودش میدونه چقدر عقیله سرگردونه کسی نمونده از توی گودال تو رو به خیمه برگردونه دل سنگ و آب کردی، ابیعبدالله، ابیعبدالله، ابیعبدالله خونهمو خراب کردی، ابیعبدالله، ابیعبدالله، ابیعبدالله (غروب بود که میرفتی و باد میآمد چه گریهها که نکردم غروبها در باد)