ای پاره پاره پیکر درخون

حسین، حسین، حسین، حسین، آقا جان
این پاره‌ پاره پیکر در خون حسین من است 
حسین من است، حسین من است 
بی یاور و غریب و دگرگون حسین من است 
حسین من است، حسین من است 
لب تشنه‌ای فتاده به هامون حسین من است
حسین من است، حسین من است 
در بند آفتاب بیابون حسین من است
حسین من است، حسین من است 
افتاده‌ای به جمع ارازل حسین من است 
حسین من است، حسین من است 
نیزه نشین منزل به منزل حسین من است
حسین من است، حسین من است 
حالا که قصه‌ات به سر آمده 
پاشو بیا ببین مادر آمده
مظلوم کربلا ابی عبدالله 
*****
و لعن الله شمرا، دوازده بار خنجر رفت بالا
و لعن الله شمرا، با چکمه از رو منبر رفت بالا
و لعن الله شمرا، صدای ناله‌ی مادر میومد
و لعن الله شمرا، پیش نامحرما خواهر میومد
سنان می‌زد، سنان می‌گفت 
اینم سهم حسن باشه
یکی می‌گفت کمربندش 
باید که سهم من باشه
و لعن الله شمرا، چرا پیراهنو با زور بردن
و لعن الله شمرا، چرا انگشترو ناجور بردن
و لعن الله شمرا، چرا آزار میده حنجرت رو
و لعن الله شمرا، سوی زینب نشون میده سرت رو
از زخم تنت معلومه دشنه به تنت کوبیدن 
دندون تو میگه نیزه توی دهنت کوبیدن
دیدم که به روی سینه‌ات با چکمه سنان افتاده
حرف حرمت با غیرت بر روی زبان افتاده
بنویسید حسین، نیزه در نیزه تنش را ندوخت
بنویسید دروغ، چادر زینب کبری نسوخت
علی و صلی الله علی الباکین علی العطشان
یا ذبیح بالقفا یا مظلوم، یا عطشان
صلوا علی الحسین
*****
حسین، حسین، حسین، حسین
رحم بهش نمی‌کنه، شمر ولش نمی‌کنه
حسین، حسین، حسین، حسین  
دل گرفته دلهره، تیغ چرا نمی‌بره
داره اذیت می‌کنه بی حیا
امام است، احترامش کن شمر 
زیر و روش نکن، تمامش کن
حسین، حسین، حسین، حسین
حرف حق زد، چقدر نیزه به خوردش دادند
آب می‌خواست، سر نیزه به خوردش دادند
حرف حق زد، دهنش را پر خون کرد سنان
نیزه در حلق حسین کرد و درآورد
حسین، حسین، حسین، حسین
حسین بگو چه کار کنم تورا خلاص کند
به شمر رو بزنم یا که التماس کنم
گودال تنگ و پیکر تو ریز ریز شد 
با یک لباس چکمه‌ی قاتل تمیز شد 
حسین، حسین، حسین، حسین
*****
زینب به سر زنان سوی که می‌دود
او را چه می‌شود نام که می‌برد
انگار اومد بر قلب من فرود
خنجری که سرت رو از پیکرت ربود 
اونی که سر از تنت برید
فکری به حال دل زینب نکرده بود 
رگاتو می‌بوسم، توروخدا داداش دست و پا نزن 
نذار که ببینه، انقده مادرو صدا نزن 
مادرش هم آمده گودال نچرخان بدنش 
استخوان‌های گلویش ز قفا ریخت بهم 
بس کن شمر 
حسین، حسین، حسین، حسین