ای پادشه خوبان

ای پادِشَه خوبان حسین، داد از غمِ تنهایی
افتاده زِ کَف پرچم، وقت است که بازآیی

من نوکرِ زهرایم، تو زاده‌ی زهرایی
ای پادِشَه خوبان حسین، داد از غمِ تنهایی
من مستِ می عشقم حسین، هوشیار نخواهم شد