ای همه دلخوشیم اخرش می کشیم

ای همه دلخوشیم اخرش می کشیم 
حضرت زهرا شاهده جونش و حاضره بده غلام سیاهت 

خوب میدونی که این گدا هیچی نمیخواد از خدا به جز نگاهت 
ای کس و کار من حسین تویی کنار من حسین 

خدا بهم داده تو رو دار و ندار من حسین 
عشق تو مذهبم نوکری منسبم 

با تو قبول بندگیم خودت میدونی زندگیم بی تو محاله 
رسیده جون من به لب کربلا بیشتر بطلب تو این یه ساله 

دلم برات پر میزنه چرا تنت بی کفنه وقتی برا تو بمیرم 
اون روزه که عید منه 

شب جمعست هوایت نکنم میمیرم 
یادی از صحن و سرایت نکنم میمیرم 

ناله و شکوه حرام است بر عشاق ولی 
از فراق تو شکایت نکنم میمیرم 

بی تو میمیرم حسین 
دوریت درد من و نام تو درمان من است 

تا خوده صبح صدایت نکنم میمیرم 
به دعا کردن تو نوکر این خانه شدم 

هر سحر شکر دعایت نکنم میمیرم 
بی تو میمیرم حسین 

وضع من را به خدا روضه تو سامان داد 
من اگر گریه برایت نکنم میمیرم 

شعر هایم همگی درد فراق است ببخش 
صحبت از کرب و بلایت نکنم میمیرم 

بی تو میمیرم حسین 
بر مشامم میرد هر لحظه بوی کربلا 

بر دلم ترسم بماند ارزوی کربلا 
تشنه عشق حسینم ای اجل مهلت بده 

تا بگیرم در بغل قبر شهید کربلا