ای همه جا و همه دم با حسین

ای همه جا و همه دّم با حسین
نفس نفس، قدم قدم با حسین

پَیَمبر خون خدای جّلی
وحی به لب‌های تو بی‌جبرئیل

آینه‌ی فاطمه‌ی شهیده
عالِمه‌ی معلمِ ندیده

به جمله جمله‌‌ی خطبه‌ات این نداست
معلّم زینب کبری خداست

معلّم مرد و زن عالَمی
مربّی هزارها مریمی

تو کیستی که بوده از کودکی
نهضت کربلا به تو متکی

وجود تو بین حسی ن‌و حسن
جلوه‌ای از جلالت پنج تن

خروش تو خروش خون امام
سکوت تو تیغ علی در نیام

فاطمه بالد که تویی دخترش
حسین نازد که تویی خواهرش

شعله‌ی مصباح هدایت تویی
تمام تفسیر ولایت تویی

تو پرچم سبز برافراشتی
شهید را زنده نگه داشتی

روی منیر تو سراج الهداست
حنجره‌ات پر از صدای خداست

پور معاویه حَقیر تو شد
شام به یک خطبه اسیر تو شد

یزید دیگر جسدی مرده بود
سیلی یّابن طُلقاء خورده بود

خصم به نطق تو سرافکنده شد
تو خطبه خواندی‌ و علی زنده شد

کوه صفت مقاوم ایستادی
بنی‌امیه را شکست دادی

اگرچه هفتاد و دو داغ دیدی
جان امام خویش را خریدی

شب‌های جمعه حضرت زهرای مرضیه
با هاجر و با مریم‌ و هوا و آسیه
آید پریشان از جنان بر دشت ماریه

با دیده‌ی گریان، بر شاه مظلومان
کو نور عین من، بی‌سر حسین من