ای نام تو دلیل تمام بهانه ها
حاج محمود کریمیپسندیدن7
بازدید500+
ای نام تو دلیل تمام بهانهها زینب، فراتر از همهی بیکرانهها ای سایهی همیشهی خورشید، چادرت ای آبشار جاری بین زمانهها تندیس عشق بوده و هستی خدای صبر نامت سرآمد همهی عاشقانهها از بس هوای چشم تو باران گرفته است از خاک چادرت زده بیرون جوانهها تاریخ را به ورطهی حیرت کشاندهای مضمون سرخ بین تمام ترانهها بانوی بغضهای ترک خوردهی گلو زخمیترین غرور غم تازیانهها خستهترین نوازش پای پر آبله لالایی شکستهی خواب شبانهها یک عمر پای منبر تو گریه میکنم خیلی برای معجر تو گریه میکنم زینب! تو با کرامت و این ذرّهپروری داری مرا بهسمت خداوند میبری تو با وجود روح بلندت شکستهای در غصه با حسین همیشه برابری در لحظههای آخر خود زجر میکشی خیلی شبیه مادر خود، بین بستری دارد ز صورتت عرق سرد میچکد انگار یاد تیغ و گلوی برادری بانو بیا و روضهی غم را خودت بخوان بانو بخوان ز حادثه با سوز آذری آی گون آزات حرارتو وی یاندی گارداشیم توپراق توشتی صورتیلن سیندی شه پری گوردوم کی شمر سینسین اوسدونده ایلشیب من گز یاشی توکنده اودا کسدی حنجری ما غصه داشتیم ولیکن امان نبود خیلی مرا زدند ، اباالفضلمان نبود روحم همیشه زخمی رازی مگو شده با غم همیشه زینب تو روبرو شده یادم نمیرود که تو را بین قتلگاه دیدم بهروی خاک ولی زیر و رو شده یک تازیانه حائل بین من و تو شد تیغی مزاحم تو و دور گلو شده رفتی و چشمها همه دنبال معجرند رحمی حسین بر حرم بیعمو شده رفتی دلم ز آمدنت ناامید شد رفتی حرم اسیر هجوم عدو شده در زیر نیزههای شکسته ، شریک تو حالا ببین اسیر غم جستجو شده تو رووی نیزه بودی و طفلت ز ناقهی با روی پر ز خون تو در گفتگو شده روزی که منتظر شدم امشب رسیده است حالا زمان رفتن زینب رسیده است