ای نازنین برادرم، چرا تو از پا افتادی

ای نازنین برادرم، چرا تو از پا افتادی 
دستت جدا از بدنو، رو خاك صحرا افتادی 

پا شو ببین رقیه رو، تو خیمه ها منتظره 
گفتم بهش غصه نخور، عمو برات آب میاره 

ساقی طفلان حرم 
پشت و پناه لشگرم 

غمت زده به دل شراره 
چرا شدی تو غرق خون 

فرق تو گشته لاله گون 
چرا شده مشك تو پاره 

پاشو ابالفضل، دارم می میرم 
غمت برادر، كرد منو پیرم 

خزون شده بهار تو، دارم با زانو راه میرم 
جون حسین پاشو داداش، من دیگه طاقت ندارم 

هی رو زمین می اُفتم و، ببین شكسته كمرم 
ای همه ی امید من 

دلاور رشید من 
من شنیدم ادرك اخاتو 

ولی عمود آهنین 
كرده تو رو نقش زمین 

نمی شه كاری كرد براتو 
پاشو ابالفضل، دارم می میرم 

غمت برادر، كرد منو پیرم 
سر تاسر یه دشت غم، پیچیده بوی فاطمه 

گمون كنم كه مادرم، اومد كنارت علقمه 
از راه دوری اومده، با چادری كه نخ نماست 

ببین كه روی صورتش، جای یه دست بی حیاست 
دیدی چه جور اومده بود 

قامت خم و صورت كبود 
نشد كه دستاشو كنی پاك 

زخماشو هی می دیدی و 
تو دست و پا می زدی و 

بازوتو می كشیدی رو خاك 
بعد تو داداش، حسین می میره 

سه ساله ی من، بی تو اسیره