ای كه جسمم را به بر با چشم تر داری عمو

ای كه جسمم را به بر با چشم تر داری عمو 
با یتیمان الطفاتی بیشتر داری عمو 

بوسه ای بر من بده با طعم اهلا من عسل 
ای كه حتی تشنه لب شهد شكر داری عمو 

من كه هستم نیمی از سهم حَسن در كربلا 
سفره داری مرا مدّ نظر داری عمو 

قد كشیدم تا كه هم قدّ علی اكبر شوم 
غم مخور بعد از علی اكبر پسر داری عمو 

با تماشای تن صد پاره ام در پیشِ رو 
صحنه ی طشت پُر از پاره جگر داری عمو 

با صدای بند بند استخوانم آینه 
از نماز مادرت وقت سحر داری عمو 

دشت را بوی كریمیِ حَسن پُر كرده است 
زیر سُمِ اسب ها از من اثر داری عمو