ای غم شیرین توی این تلخیه دنیا

ای غم شیرین توی این تلخیِه دنیا
عکس ضریحت قلبم رو می‌کَنه از جا

من هر شب خاطره‌بازی می‌کنم با آخرین زیارتم
می‌دونم آخرشم دستم‌و می‌گیره همین زیارتم

این دنیا چنگی به دلی نمی‌زنه، باشه برای آدما
می‌میرم امّا می‌دونم که فقط می‌مونه این زیارتا

(کربلا اگه نبود، من کجا پناه می‌بردم؟
کربلا اگه نبود، من غمِ کی‌و می‌خوردم؟
کربلا اگه نبود، می‌مُردم)۲

بس که ملیحه، آرامش داره ضریحت
مادرت از عرش می‌شه زوّارِ ضریحت 

تو انقدر خوبی که هیچ وقتی دل نوکرت‌و نمی‌شکنی
تو انقدر خوبی من هر چی باشم باز هم طرفدار منی

کربلا اگه نبود، من دَووم نمی‌آوردم 
کربلا اگه نبود، من غمِ کی‌و می‌خوردم
کربلا اگه نبود، می‌مُردم