ای عمو جان، یادته با، وعده هات بی تابم كردی

ای عمو جان، یادته با، وعده هات بی تابم كردی 
اما امروز، پیش عمه، از خجالت آبم كردی 

نگو نرو، كه بعد اكبرت 
نمی تونم، ببینم اصغرت 

سرشو روی نیزه میزنن 
به روی خاك میفته پیكرت، پیش مادرت 

عمه و اسارتو، نمی تونم ببینم 
خیمه ها و غارتو، نمی تونم ببینم 

آتیش و سه سالتو، نمی تونم ببینم 
سیلی و جسارتو، نمی تونم ببینم 

بعد بابام، ای عموجان، عشق و دین و دنیام بودی 
من یتیمی، رو ندیدم، بس كه مثل بابام بودی 

گفتی برم، تموم لشگر و 
حالا داری، به من میگی نرو 

تو رو خدا، بزار برم عمو 
بگیرم انتقام اكبرو، تن پرپرو 

خون سرخ اكبر و، نمی تونم ببینم 
گریه های عمه رو، نمی تونم ببینم 

لحظه های آخرو، نمی تونم ببینم 
روی نیزه ها سرو، نمی تونم ببینم 

ای غریبِ، داغ دیده، تو هنوزم لشگر داری 
جای بابا، من می جنگم، تا بدونن یاور داری 

چی میشه باز، منو بغل كنی 
به خواهش بابام عمل كنی 

بدون تو، چه تلخه زندگی 
كام منو، پُر از عسل كنی، دل و نشكنی 

دشت بی كبوتر و، نمی تونم ببینم 
لاله های پرپر و، نمی تونم ببینم 

جنگ بین خیمه رو، نمی تونم ببینم 
روی نیزه اصغرو، نمی تونم ببینم