ای شاه! این غلام که همرنگ موی توست عمری دراز شد که هوادار کوی توست رسواتر از سراب شوم، گر برانیام زیرا که آبروی من، از آبروی توست رویم سیه که هست، تو روزم سیه مخواه مشکن دل مرا که در آن، آرزوی توست
مازیار طاولی