ای سربلند خیز و مرا سرفراز كن

ای سربلند خیز و مرا سرفراز كن 
ای منتهای بستگیم دیده باز كن 

ای خوش صدا مؤذن بابا بیا به پا 
شوری در این عراق به لحن حجاز كن 

وقت نماز آمده قد قامت الصلاه 
برخیز و با امام خود اینك نماز كن 

هان ای جوان خوش قد و بالا بلند من 
كم تر برای این پدر پیر ناز كن 

فكری به حال زینب و لیلا بكن و بعد 
آهنگ رفتن از بر این هر دو ساز كن 

از من جدا مشو كه توام نور دیده ای 
محبوب جان و مونس قلب رمیده ای 

از دامن تو دست ندارند عاشقان 
پیراهن صبوری ایشان دریده ای 

از چشم بخت خویش مبادت گزند از آنك 
در دلبری به غایت خوبی رسیده ای 

*** 
بینش اهل حقیقت چو حقیقت بین است 

در تو بیند حقیقت كه حقیقت این است 
من اگر جاهل گمراهم، اگر شیخ طریق 

قبله ام روی حسین است و همینم دین است